عجبا
عجبت لمن یقنط و معه الاستغفار
در شگفتم از کسی که میتواند استغفار کند و ناامید است!
نهج البلاغه، حکمت 87
پانوشت:
1. تهرانی شدم، امیدوارم ایرانی بمانم.
2. ماه رمضان رسید. شهد شیرین انتظارش لابلای گرفتاریها و هیاهوهای روزمره گم شد.
+ نوشته شده در دوشنبه دهم مرداد ۱۳۹۰ ساعت 11:8 توسط تبعيدی
|